* Γιωργος Θεοχαριδης
Αναπληρωτής Πρόεδρος ΔΗΜΑΛ,
Υποψήφιος Βουλευτής Λεμεσού
Σε μια εποχή όπου η απογοήτευση και η απαισιοδοξία κυριαρχούν στον δημόσιο διάλογο, η πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα στην Κύπρο φαίνεται να έχει εγκλωβιστεί σε έναν φαύλο κύκλο παραίτησης. Η πρόσφατη δημόσια συζήτηση που διοργανώθηκε από τη Δημοκρατική Αλλαγή ανέδειξε με σαφήνεια αυτό το κρίσιμο έλλειμμα: την απουσία συνέπειας μεταξύ λόγων και πράξεων, αλλά και την εγκατάλειψη της συλλογικής διεκδίκησης.
Η παραίτηση αυτή δεν είναι απλώς ψυχολογική. Έχει μετατραπεί σε κοινωνική και πολιτική κουλτούρα. Ο πολίτης εμφανίζεται κουρασμένος, απογοητευμένος και τελικά συμβιβασμένος με την αδικία, τη διαφθορά και την αναξιοπιστία. Οι επαναλαμβανόμενες δημοσκοπήσεις καταγράφουν αυτή την απαξίωση, ενώ ταυτόχρονα οι ίδιες πολιτικές δυνάμεις που ευθύνονται για αυτή την κατάσταση συνεχίζουν να αναπαράγονται εκλογικά.
Αυτή η αντίφαση δεν είναι τυχαία. Είναι αποτέλεσμα μιας βαθιάς ασυνέπειας:
▶︎ Μιλούμε για δικαιοσύνη, ενώ ανεχόμαστε νόμους που παράγουν αδικία.
▶︎ Μιλούμε για κράτος δικαίου, ενώ η εφαρμογή του παραμένει επιλεκτική.
▶︎ Καταγγέλλουμε τη διαφθορά, αλλά επιμένουμε να εμπιστευόμαστε τους ίδιους φορείς εξουσίας.
Στο Κυπριακό, αυτή η ασυνέπεια αποκτά ακόμη πιο επικίνδυνες διαστάσεις. Παρά το γεγονός ότι η πραγματικότητα καταδεικνύει επιδείνωση των προοπτικών λύσης, συνεχίζεται μια πολιτική κατευνασμού, η οποία όχι μόνο δεν αποδίδει, αλλά οδηγεί σταδιακά στη νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής και κατοχής.
Η Τουρκία, όπως προκύπτει από τη διαχρονική της στάση, δεν επιδίωξε ποτέ ουσιαστική λύση. Αντίθετα, αξιοποίησε τις διαπραγματεύσεις ως εργαλείο εδραίωσης της παρουσίας της και προώθησης στρατηγικών στόχων που υπερβαίνουν την Κύπρο.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η αποδοχή της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, όπως εξελίχθηκε διαχρονικά, έχει οδηγήσει σε σοβαρές παραχωρήσεις:
▶︎ Εδραίωση δύο διαχωρισμένων ζωνών με εθνοτικά χαρακτηριστικά
▶︎ Περιορισμό του δικαιώματος επιστροφής προσφύγων
▶︎ Αναγνώριση πολιτικής ισότητας που στην πράξη μεταφράζεται σε θεσμικό αδιέξοδο και δικαίωμα βέτο
Το αποτέλεσμα είναι η σταδιακή μετάβαση από την έννοια της κοινότητας σε εκείνη της πολιτικής οντότητας, και τελικά σε μια μορφή συνομοσπονδιακής πραγματικότητας που πλησιάζει επικίνδυνα στη λύση των δύο κρατών.
Παράλληλα, η ιστορική μνήμη φαίνεται να υποχωρεί. Η Κερύνεια, σύμβολο της κατοχής και της αδικίας, απουσιάζει όλο και περισσότερο από τον δημόσιο λόγο και τις πολιτικές διεκδικήσεις. Αυτή η αποσιώπηση δεν είναι απλώς συμβολική· είναι ένδειξη της ευρύτερης εγκατάλειψης στόχων και αρχών.
Ωστόσο, η κοινωνία δεν στερείται βούλησης. Το 76% του κυπριακού Ελληνισμού, όπως εκφράστηκε στο δημοψήφισμα, κατέδειξε ξεκάθαρα την αντίθεσή του σε συγκεκριμένες μορφές λύσης. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι αυτή η βούληση δεν μεταφράστηκε ποτέ σε συνεπή πολιτική εκπροσώπηση.
Η απάντηση σε αυτή την κρίση δεν μπορεί να είναι άλλη από την επαναφορά της πολιτικής στην ουσία της:
▶︎ Συνέπεια λόγων και πράξεων
▶︎ Λογοδοσία
▶︎ Στρατηγική βασισμένη στο διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα
Η επανατοποθέτηση του Κυπριακού στη βάση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ελευθερία διακίνησης, εγκατάστασης, επιστροφής και περιουσίας αποτελεί όχι μόνο νομική αλλά και ηθική αναγκαιότητα.
Παράλληλα, απαιτείται μια νέα ολοκληρωμένη στρατηγική που να περιλαμβάνει:
▶︎ Ενίσχυση της άμυνας και της αποτρεπτικής ισχύος
▶︎ Επαναπροσδιορισμό διεθνών συμμαχιών
▶︎ Συστηματική διεθνή εκστρατεία ενημέρωσης
▶︎ Εθνική εγρήγορση και ενεργοποίηση της κοινωνίας
Η Κύπρος δεν μπορεί να συνεχίσει να πορεύεται με τη λογική της διαχείρισης της ήττας. Χρειάζεται μια νέα πολιτική κουλτούρα που να ▶︎ στηρίζεται στη γνώση, στο όραμα και κυρίως στη συνέπεια.
Η πραγματική αλλαγή δεν θα έρθει μέσα από συνθήματα, αλλά μέσα από την επαναφορά της εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτείας και πολιτών. Και αυτή η εμπιστοσύνη μπορεί να οικοδομηθεί μόνο όταν ο λόγος ταυτίζεται με την πράξη.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η επιλογή είναι ξεκάθαρη: ή θα συνεχίσουμε στον δρόμο της παραίτησης, ή θα επιστρέψουμε στον δρόμο της διεκδίκησης.
#δημοκρατικήαλλαγή #διαφθορά #αναξιοπιστία #δικαιοσύνη #Λογοδοσία #ανθρώπιναδικαιώματα