Το κυκλοφοριακό παραμένει μια από τις μεγαλύτερες πληγές του τόπου μας. Δεν είναι μόνο η κίνηση στους δρόμους· είναι η νομοθεσία, οι υπηρεσίες, η αστυνόμευση, οι συγκοινωνίες, αλλά και η συμπεριφορά των ίδιων των πολιτών. Όλοι έχουν μερίδιο ευθύνης.
– Νομοθεσία με κενά
Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας αφήνει ασάφειες, ιδιαίτερα στους κυκλικούς κόμβους. Πχ. Θα έπρεπε να επιβάλλετε να χρησιμοποιούν τούς δείκτες τους για να δείχνουν τη πρόθεση της πορίας και εξόδου από τον κόμβο. Η έλληψη αυτής της ρηθμησης οδηγεί σε ατυχήματα και οι ασφαλιστικές μοιράζουν το φταίξιμο 50-50 στους εμπλεκόμενους. Χρειάζεται ξεκάθαρη ρύθμιση και κάμερες στους πιο επικίνδυνους κόμβους.
– Το Τμήμα Οδικών Μεταφορών
Το ΤΟΜ θα έπρεπε να είναι ο θεματοφύλακας της ασφάλειας. Αντί γι’ αυτό, αποποιείται ευθύνες – όπως στην υπόθεση των ελαττωματικών αερόσακων Takata. Γιατί η άδεια κυκλοφορίας κάποιων μοτοσυκλετών είναι ακριβότερες από αυτές των αυτοκινήτων; Γιατί επιτρέπεται σε αλλοδαπούς να οδηγούν επαγγελματικά με μαθητική άδεια; Το ΤΟΜ χρειάζεται διαφάνεια, αυστηρότερες εξετάσεις και ενιαία κριτήρια.
– Συγκοινωνίες εκτός τόπου και χρόνου
Το Υπουργείο Συγκοινωνιών επενδύει στα λεωφορεία. Όμως τα δρομολόγια εξυπηρετούν κυρίως αλλοδαπούς, ενώ τα οχήματα είναι τόσο μεγάλα που δεν χωρούν στους δρόμους. Και τα φιμέ τζάμια; Μάλλον για να μη φαίνεται ότι είναι άδεια. Απαιτείται ριζική αναδιάρθρωση: μικρότερα λεωφορεία, δρομολόγια για όλους, και σοβαρή μελέτη αντί για πρόχειρες αποφάσεις.
– Αστυνομία: έλεγχος ή υπερβολή;
Η Αστυνομία οφείλει να επιτηρεί τη νομοθεσία. Συχνά όμως φαίνεται να ξεπερνά τα όρια, με «υπερνομοθεσίες» σε ταχύτητες και με πρόστιμα που θυμίζουν φοροεισπρακτικό μηχανισμό. Οι κάμερες τροχαίας λειτουργούν χωρίς σωστή ρύθμιση των φαναριών, τιμωρώντας αντί να προλαμβάνουν. Χρειάζεται αναπροσαρμογή με στόχο την ασφάλεια, όχι τα έσοδα.
– Σαμαράκια παντού
Τα σαμαράκια ξεφύτρωσαν σαν μανιτάρια, πολλές φορές κατόπιν τηλεφωνημάτων πολιτών. Ακόμα και μετά από ανακατασκευή δρόμων, παραμένουν. Αντί να μειώνουν τα ατυχήματα, αυξάνουν την ταλαιπωρία και το κόστος. Χρειάζεται σχέδιο: σαμαράκια μόνο σε σχολεία και κατοικημένες περιοχές.
– Οι πολίτες
Δεν φταίνε μόνο οι αρχές. Η οδηγική συμπεριφορά πολλών πολιτών είναι απαράδεκτη. Σκούτερ και ηλεκτρικά ποδήλατα κινούνται σαν μοτοσυκλέτες, χωρίς κανόνες και χωρίς ασφάλεια. Αν δεν μπει τάξη –με κράνη, κανονισμούς και ποδηλατόδρομους– η κατάσταση θα χειροτερεύει.
– Συμπέρασμα
Το κυκλοφοριακό είναι πολυπαραγοντικό. Δεν λύνεται με μπαλώματα. Θέλει καθαρές νομοθεσίες, υπηρεσίες με ευθύνη, συγκοινωνίες που εξυπηρετούν τον κόσμο, δίκαιη αστυνόμευση και, πάνω απ’ όλα, πολίτες με υπευθυνότητα.
Τελειώνοντας, η ΔΗΜΑΛ θέλει και μπορεί να αλλάξει το κατεστημένο. Με συντονισμένη δράση και αποφασιστικότητα, οι δρόμοι μας μπορούν να γίνουν ασφαλείς, λειτουργικοί και ανθρώπινοι – και η καθημερινότητα των πολιτών καλύτερη για όλους.
Γιώργος Γκαράνης, A’ Αντιπρόεδρος ΔΗΜΑΛ
#Κυκλοφοριακό #Νομοθεσία #τμήμαοδικώνμεταφορών #ΑστυνομίαΚύπρου #ασφάλειαγιαόλους